Monday, March 4, 2013

පොලීසියේ හිටිය හොඳ මල්ලිට මොකද වුනේ ? (අඳුරු යුගයේ තවත් මතක සටහනක්)

අද මම කාලෙකින් CSN නාලිකාව බලන්න පටන් ගත්තා. ඒකට හේතුව මගේ ඉන්දියන් සැටලයිට් කනෙක්ෂන් එක කපලා. ගෙදර කවුරුවත් නෑ. මගේ දියණියත් ගමේ ගිහිං. තනියම ඉන්න පාලු නිසා ඇන්ටනාවට සම්බන්ධ කේබල් එක ගහලා රුපවාහිනිය බලන්න පටන් ගත්තා. නමුත් පේන එකම නාලිකාව වෙච්ච CSN එකේ යන්නේ වේග රිද්ම සජීවී සංගීත ප්‍රසංගයක්. එහි වම් කෙලවර වෙලාව සටහන් වෙන්නේ 23:18:00 ලෙස මේ ටික ටයිප් කරලා ඉවර වෙත්දී දැන් පෙන්වන්නේ 23:22:16. මම හරියටම තප්පරේට වෙලාව දැම්මේ ඇයි ? හේතු දෙකක් තියෙනවා. 

පින්තුරය ගත්තේ : www.sarasaviya.lk
මේ වෙලාව වේදිකාව සැරසුවේ පොඩි ළමයා නොහොත් දීපාල් සිල්වා. අමුතුවෙන් අටුවා ටීකා අවශ්‍යද ? හොඳයි මම කියන්නම්. අර ඉස්සර හිටිය සාජන් නල්ලතම්බිගේ අඩි පාරේ යන දැන් ඉන්න වේදිකා නළුවා නොහොත් ගායකයා. දීපාල් සිල්වා මෙතනට වැදගත් නැති වුනත් මගේ සිහියට සාජන් නල්ලතම්බි නොහොත් නිහාල් සිල්වා ආවහම මගේ මතකය එක පාරට අවුරුදු 20-21 ඈතට ඇදිලා ගියා. මේ කාලයේ සිදු වුනු එක අවාසනාවන්ත එහෙත් වැදගත් සිදුවීමක් මතකට නැගිලා මොර දෙන්න පටන් ගත්ත හින්දා. ආහ් ! තව පොඩ්ඩෙන් අමතක වෙනවා තප්පරේට වෙලාව දාපු හේතුව ඒ කාලේ තප්පරයක් ජීවත් වෙන එකත් හීනයක් වගේ නිසා. 

අද ගෙදර කවුරුවත් නැති දවසේ මම කෑම එකක් ගන්න කොහුවල ගිහාන්ස් එකේ ඉන්නකොට සජිත් ප්‍රේමදාස මහත්මයා වේදිකාවේ සුපුරුදු විදියට කෑ ගහනවා දැක්කා. ඒකත් මේ වෙලාවේ සිහියට ආවේ මොකද ? මගේ ෆේස්බුක් මිතුරකු  විසින් පැය කිහිපයකට පෙර තම ෆේස්බුක් වෝල් එක මත ෂෙයාර් කර තිබූ "ලාංකීය සමාජය දේහය විසින් උකහා ගත යුතු රෝහණ විජේවීර දර්ශනය" නමැති ඡායාරුපයත් මගේ මතක ගබඩාවේ එහාම කෙළවරක තිබූ එක් මතකයක් කාලයේ වැලිතලා වලින වැසී යන්නට නොදී එලියට ගත්තා. මීට අවුරුදු විස්සකට පමණ පෙර මාත් සමග දොඩමලු වූ ගුවන් හමුදාවේ ස්වෙච්චා සේවා ලෙෆ්ටිනන් වරයා මා සමග එළිකර සිදුවීම.

මේ සිද්දි හතර මම ගලපන්නම්. ඒත් ඒක පුදුමාකාර අහම්බයක් ලෙස තමයි මගේ මතකයේ අහුමුළු අතර විදිලි කෙටුවාක් මෙන් මොහොතක් තුල එලිය ආවේ. හොඳයි මම මෙහි හතරවන තැනින් පටන් ගන්නම්. ඔහුගේ නම කුමක්දැයි මට අද හරියාකාරව මතක නෑ. එහෙම අහන්න තරම් ආත්ම ශක්තියක් ඒ කාලේ අපට තිබ්බත් නෑ වගේ කියන දෙයක් ඔහේ අහගෙන හිටියේ කොහෙන් පත්තු වෙලා බෙල්ල ගහලා යයිද කියන බිය නිසා. මේ කතාව මම ඇහුවේ 1993 යම් දවසක වගේ කියලා මට හිතෙනවා. ගුවන් හමුදා ස්වෙච්චා සේවා ලෙෆ්ටිනන් වරයා ඒ වනවිට එයින් ඉවත් වෙලා. ඔහු සිවිල් රැකියාවක් කලේ. ඒ ගැනවත් මම විමසීමක් නොකළේ ඒ කතාව අහලා මගේ හිතේ ඇති වෙච්ච ත්‍රාසය නිසා. ඔහුගේ වචන වලින් මම අහපු කතාව මෙහෙම
මල්ලී මම එතකොට එයාර්ෆොස් හිටියේ. ඔය දවසේ මම ඩියුටි හිටියේ දෙහිවල හන්දියේ තියෙන චෙක් පොයින්ට් එකේ. මගේ අතේ තිබ්බ සෙට් එකට හදිසි පණිවිඩයක් ආවා මෙන්න මෙහෙම. "තව විනාඩි පහකින් ගාල්ල පැත්තට වේගෙන් කළු පාට කාර් එකක් එයි. අනිත් පොයින්ට් වලින් නවත්වන්න කිව්වට නැවැත්තුවේ නෑ. ඒකට කෙලින්ම ෆයර් කරන්න. මම .......". මේක ඇහුවම මට එච්චර ගානක් ආවේ නෑ. අපිට ඉතින් ටී 56න් වතුර විදින තුවක්කුව වගේ. මගේ ගාව හිටිය සොල්ජර්ලා දෙන්නව මම හොඳට පාර ක්ලියර් තැනකට අරන් ආවා. උන් දෙන්නටත් මේ කතාව කිව්වා. සමහරවිට සෙට් එකෙන් ආපු මැසේජ් එක ඇහෙන්නත් ඇති. උන් දෙන්නා වෙපන් ලෝඩ් කරගෙන රෙඩි පිට හිටියා. හරියටම විනාඩි පහක් ගියේ නෑ. කඩාගෙන එනවා කියපු විස්තර තියෙන කාර් එක. හන්දියට එනකොටම මම "ෆයර්" කිව්වා. කොල්ලෝ දෙන්නා තිබ්බ හරියටම. වීදුරු කුඩු වෙලා ගිහින් වාහනය ටිකක් දුර ගිහින් නැවතුනා. අපි දුවලා ගිහින් බැලුවා. කළු තට්ටයෙක්ට තමයි වෙඩි වැදිලා තිබුනේ.  ඇත්තම කියන්න මල්ලී මම දැනගෙන හිටියේ නෑ ඒ කාර් එකේ හිටියේ සාජන් නල්ලතම්බි බව."
ඔහුගේ ස්වරයේත් තැති ගත් විලාසයක් තිබ්බා.  ඔහු නැවතත් හඬ අවධි කළා

මගේ ඇඟ සීතල වෙලා හිටියේ. ඒත් වැඩේ හරියට කරාට මට තෑන්ක් කළා. මම හොඳටම බය වුණේ නල්ලතම්බි එක පැත්තකට අහිංසක මිනිහා නිසා. ප්‍රසිඩන්ට් එක්ක හිතවත් හින්දා මට වතුරවත් ගිලෙන්නේ නැතිව හිටියේ. ඒත් පස්සේ ආරංචියක් ගියා කාර් එකේ කුඩු තිබිලා කියලා. පස්සේ තමයි මේකේ හරි සුල මුල එලියට ආවේ. මේ වෙද්දී අත්තනායක කියන කෝටිපතියා විදියට වෙස් වලාගෙන හිටිය විජේවීරව අල්ලලා මරලා තිබ්බ කාලේ. විජේවීර අල්ලපු ගමන්ම මරලා තියෙනවා. ඒත් විජේවීර වගේ කතාව කරලා තියෙන්නේ නිහාල් සිල්වා. ඒක වෙන්න ඕනේ මේ කේස් එකට හේතුව. ඒත් අපි වෙඩි තියලා දවස් දෙකකින් අපේ ගේ STF එකෙන් වට කරලා මාව හොයලා තියෙනවා. මේ කාලෙම තමයි හමුදා වල අයගේ ගෙවල් වල ය මරණවා කියන කතාව ගියේ. අපේ අම්මලා එදා හරියට බය වෙලා තියෙනවා

මේ කතාව මම ඒ කාලේ ඒ හැටි විශ්වාස කලෙත් නෑ. අනිත් එක මේ මිනිහා මේ විදියට මගෙත් එක්ක මේ කතාව කිව්වේ මාව අල්ලන්න පොටක් හොයා ගන්නද කියලා මට හිතුණා. ඒ කාලේ අපි බොහොම ප්‍රවේසමින් තමයි වචන පිට කලේ. ඊට ගොඩ කාලෙකට පස්සේ කවුරුන් හෝ මේ තොරතුරු එලි කලාම මේවා ඇත්ත නේද ? කියලා  හිතුණා. මේ කතාවේ ඇත්ත නැත්ත මම හරියටම දන්නේ නෑ. ඒත් පුදුම විදියට මතකයට ආපු නිසා අකුරු කළා. 

දැන් පැහැදිලියි නේද, සජිත් ප්‍රේමදාස, රෝහණ විජේවීර, දීපාල් සිල්වා, සහ නාඳුනන ලෙෆ්ටිනන් වරයා යන හතර දෙනාගේ අවස්ථා සම්බන්දේ මොකක්ද කියලා. 

පින්තුරය ගත්තේ : www.divaina.com
 මගේ මතකයේ තාම තියෙනවා නල්ලතම්බි නාටකයේ ඔහු ගයපු සිංදුවක කොටසක් 
දශ්කොන් වාගේ බෙල්ල කැපේවීදෝ

ෂී. මං බය නෑ -  ෂී මං බය නෑ.
ලොකු මාත්තිය මගේ තට්ටේ පලාවීදෝ
මගේ මිතුරා හොඳ මුනියා - මගේ මිතුරා හොඳ මුනියා 
______________________________________
මට තියෙන ප්‍රශ්නෙ මේ අභිරහස් මරණය ගැන නෙවෙයි

  • නල්ලතම්බි එදා කල භූමිකාව අද පොඩි ළමයා කරනවාද ? 
  •  රණසිංහ ප්‍රේමදාස දේශපාලකයාගේ භූමිකාවට ඔහුගේ පුත් සජිත් ප්‍රේමදාස මන්ත්‍රීතුමා පන දෙනවාද ? 
  • රෝහණ විජේවීර නම් වාමවාදීයා ගිය මග අද ජවිපෙ සිටිනවද ?
ඒවා එසේ සිදු විය යුතු යයි මා යෝජනා කරන්නේ නැත. මේ ප්‍රශ්ණ මගේ හිතට නැගුනු ඒවායි.  මා අසන්නේ නොදන්නා කම නිසයි. පිළිතුරු දීම ඔබට බාරයි. පිළිතුරු අත්‍යවශ්‍ය නැත. මා වැනි දේශපාලනය නොදත් අයට බලා සිටිය හැක.  

Friday, March 1, 2013

බස් කොන්දොස්තරලාට පාඩමක් උගන්වමුද ?

බස් කොන්දොස්තර. කිව්ව ගමන මොනවද හිතේ මැවෙන්නේ? ඉතා අප්‍රසන්න දසුනක්. ඉඳහිට හොඳ ප්‍රසන්න අයත් නැත්තේම නෑ. ඒත් සමස්තයක් ගත්තම ඉන්නේ අකාරුණික, අරියාදු, තිරිසන්, වදකාරා, වාචාලා අය නේද? ඇයි මෙයාලව අපිට එපා වෙන්නේ? තනිකරම ලංගම බස් තිබ්බ කාලේ මේ වගේ අත්දැකීම් තිබුණේ නෑ කියලා මෙතන ඉන්න වැඩිහිටියෝ සාක්ෂි දරයි. බස් එකෙන් කාර්යාලයට යන ගමනම තමයි දවසේ අප්‍රසන්නම වෙලාව. මෙහෙම ඔබට හිතුනේ නැද්ද? මට මෙහෙම හිතුන වාර අනන්තයි. 
පින්තුරය ගත්තේ : http://www.flickr.com/photos/sapientiguana

එහෙම හිතෙන්න හේතු කාරණා දෙකක් තියෙනවා. එකක් තමයි අපේ ඉතුරු සල්ලි වලට විදීම. අනිත් කාරණේ පොල් පැටවිල්ල වගේ තිරිසන් විදියට මිනිස්සු බස් එක ඇතුලේ හිර කිරීම. පලවෙනි කාරණේදී ස්ත්‍රී/පුරුෂ බේදයක් නැතිව අපි දෙගොල්ලොම කරදර වෙනවා. දෙවෙනි කාරණේ දී වැඩියෙන්ම අපහසුතාවයට පත් වෙන්නේ පුරුෂ පක්ෂය. ඔබට එක පාරටම හිනාවක් ආවා නේද? ඔව් මම කියන්නේ ඇත්ත. ඒ ගැන අපි පසුව සාකඡ්චා කරමු. 

මේ අදහස මගේ හිතට ආපු එකක් නෙවෙයි. ඒක මුලින්ම කියන්න ඕනේ. ඒත් මේක මට කියපු මගේ මිත්‍රයා මගෙන් ඉල්ලීමක් කළා මේ වැඩේ කරන්න එයාට උදව් වෙන්න කියලා. මේ පුද්ගලයාගේ නම දීපාල්. එංගලන්තේ අවුරුදු 20කට වැඩිය ජීවත් වෙලා. ලංකාවට එන්නේ මේ රටට තියෙන ආදරය හින්දා. නමුත් මිනිහට අසාධාරණය අල්ලන්නේ නෑ. මිනිහා කියන්නේ මේ බොහෝ දේ වෙන්නේ අපේම වැරැද්දෙන් කියලා. වෙනත් විදියකින් කියනවා නම් වැරැද්දෙන් 50% අපේ අතේ කියලා. මිනිහා එහෙම කිව්වහම මටත් හිතුනා "ඇත්ත නේද දෙයියනේ" කියලා. 

අපිට බස් කොන්දොස්තරලා එහෙමත් නැත්නම් කොන්දෝ එපා වෙන දෙවෙනි හේතුව තමයි, ටිකට් පතක් නිකුත් නොකිරීම සහ ඉතිරි මුදල් නිවැරදිව ලබා නොදීම. නිකමට හිතලා බලන්න අද දවසේ ඔබට රුපියල් කීයක පාඩුවක් වුනාද කියලා ? හොඳයි රුපියලක්, දෙකක් ? අඩුම ටිකට් පත රුපියල් 9.00 නිසා දෙපැත්තට යනකොට රුපියල් 2.00 යි. මාසෙට දවස් 25 ක් කියල ගත්තොත් රුපියල් 50 යි. එතකොට අවුරුද්දට රුපියල් 600.00 යි. හැබෑවටම ලංකාවේ මගියෝ කීයක් ඉන්නවද ? බස් කීයක් තියෙනවද ? 

මෙන්න මේ කාරණය නිසා තමයි කොන්දොස්තරලා බස් හිමියෝ වෙන්නේ. මම ඉස්සර අහපු කතාවක් එක පාරටම මතකයට ආවා. ලිඳ කපන්නේ බස් හිමියා, වතුර ඇදලා දෙන්නේ ඩ්‍රයිවර්, නා ගන්නේ කොන්දොස්තර. හොඳයි බොරුද කතාව ? සහතික ඇත්ත නේද ? මම දැකලා තියෙනවා 163 බස් රූට් එකේ හිටිය නරකම කොන්දා බස් එකක් එලවනවා. ඒ මදිවට කොන්දොස්තරට උපදෙස් දෙනවා. ඒකෙන් හිතෙනවා මිනිහා බස් එකක් පාරට දාලා කියලා. හැබැයි ඩ්‍රයිවර් අයිතිකාරයා නිසා ඒ බස් එකේ කොන්දට නම් හුලං තමයි.

අපි කොහොමද කොන්දොස්තරලාට පාඩම් උගන්වන්නේ? මම කල්පනා කරලා බැලුව. රුපියල් විස්සකින් පුළුවන්. රුපියල් විස්සකින්. ඔබට හිතෙනවා ඇති මේකට නම් පිස්සු කියලා. මේ වැඩේට අවශ්‍ය අවම මුදල රුපියල් 20යි. ඊට වඩා තියෙනවනම් හොඳයි. හැබැයි විස්සේ කොලයක් හරි දහයේ කොළ දෙකක් හරි නෙවෙයි මම කියන්නේ. මාරු සල්ලි. දැන් තියෙන ප්‍රශ්නේ තමයි කොහොමද කියන එක.

මම අත්දැකීමෙන් කියන්නේ. සාමාන්‍යයෙන් ඔබට කඩයකට හෝ ෆූඩ් සිටියකට ගියාම මාරු සල්ලි නොදී ඉන්නේ නෑනේ. දෙනවා බොහෝ වෙලාවට. ඔබට තියෙන්නේ හෙමින් සීරුවේ මේ මුදල් ටිකක් ඔබේ බෑග් එකේ කෙළවරක එකතු කරන්න. පහුගිය මාසයේ මම කරා. වැඩේ සාර්ථකයි. අත්දුටුවයි, ප්‍රත්‍යක්ෂයි කියන්නේ ඔන්න ඕවට. මම පුරුද්දක් විදියට මගේ බෑග් එකේ සයිඩ් පොකට් එකක මුදල් එකතු කරා.  

දැන් අර විස්සේ කතාවට එමු. ඔබ ගාව නිතරම රුපියල් විස්සක් මාරු කාසි වලින් තියෙන්න ඕනේ. මෙන්න මෙහෙම. රුපියල් පහේ කාසි දෙකයි. දෙකේ කාසි තුනයි, රුපියලේ කාසි හතරයි. දැන් ඔබ රුපියල් 9.00 ටිකට් එකට රුපියල් දහයක් හරි වැඩි ගණනක් හරි දෙනවා. කොන්දා මහතා අහනවා රුපියල් හතරක් හරි රුපියලක් හරි තියෙනවද කියල. එතකොට අර විස්සෙන් අරන් දෙන්න. හතරක් ඉල්ලුවොත් 2 x 2. 

රුපියල් 12 ටිකට් එකක් බව හරියටම ඔබ දන්නවා නම්, රුපියල් දහයේ කොලයක් හෝ කාසියක් එක්ක අතනින් රුපියල් 2 එකක් අරන් දෙන්න. මේ වගේ ඕනෑම එකකට අවශ්‍ය මාරු කාසි ප්‍රමාණය ළඟ තබා ගත්තොත් ඔබ දිනුම්. කොන්දොස්තර මහත්තෙලාට හුලං. දැන් තේරෙනවා නේද මේ වරදට අපිත් හවුල් වෙලා නේද කියලා. අඳුරට ශාප කරනවාට වඩා එක් පහනක් දැල්වීම වටී කියලා කියන්නේ නිකංද ? 

දැන් ඔබ හිතයි. "අනේ එහෙම කරාම මගේ කැටේට දාන්න සල්ලි නැති වෙනවා", "මගේ පොඩි එකාගේ කැටේට දාන්නේ මොනවද?" කියලා. මෙන්න මේ වැඩේ නිසා තමයි කොන්දොස්තරලට මේ ජාවාරම හොඳටම කරගෙන යන්න පුළුවන් වෙලා තියෙන්නේ. ශ්‍රී ලංකා මහා බැංකුවටත් මේක ලොකු ගැටළුවක්. රටේ ජනතාව කැට වලට සල්ලි එකතු කරන එක. අනිත් එක පිං කැට. මේවාගේ සල්ලි හිර වෙන්නේ බොහෝ විට අවුරුදු ගණන් වලින්. ඉතිං රටේ සංසරණය වන කාසි ප්‍රමාණය අඩු වෙනවා. 

පුතාගේ හෝ ඔබේ කැටේ මුදල් එකතු කරන ගමන් ඔබ කොන්දොස්තරගේ කැටේ]ටත් මාසෙකට අඩුම තරමින් රුපිය 50ක් දාලා. නරක නෑ නේද? මම කියන්නද ක්‍රමයක්. ඔබ මේ මාරු කාසි බස් ගාස්තු වලට දෙන්න තියාගෙන දවසකට රුපියල් දහයේ කොලයක් ඉතිරි කරන්න. දවස් පහකට සැරයක් රුපියල් පනහක් ඉතිරි කලත් හරි. මොකද ඔබට මාසෙකට අනිවාර්යයෙන් රුපියල් පනහක් නම් ඉතිරි වෙනවාමයි. 

ඔබ විතරක් මෙහෙම කරලා මදි. රටේ ඉන්න හැම දෙනාම බ්ලොග් කියවන්නේ නැති නිසා ඔබගේ කාර්යාලයේ, නිවසේ අය මේ ගැන දැනුවත් කරන්න. පුළුවන් නම් මේක මුද්‍රණය කරලා බෙදා හරින්න. එතකොට අර දීපාල් මහත්මයාගේ ව්‍යායාමයට අපිටත් පොඩි සහයෝගයක් දෙන්න පුළුවන්. එතුමා මට කතා කලේ ලීෆ්ලට් එකක් ගහලා බෙදා හරිමු කියලා. මම ඒකටත් එකඟ වුණා. මම කියන්නේ මෙන්න මේ පණිවුඩය අපි ජනතාව අතරට ගෙන යන්න ඕනේ කියලා. දීපාල් මහත්මයාට අනුව ජරාව දීම සහ ගැනීම දෙකම එකයි. ඇත්තනේ කතාව.එතුමාට සවන් දීම පුදුම ආශ්වාදජනකයි. 

එහෙනම් මම දුන්න පණිවුඩය මතකයි නේ.

ඔබේ බෑග් එකේ රුපියල් විස්සක් මාරු කාසි වලින් තබා ගන්න. පහේ කාසි දෙකයි, දෙකේ කාසි තුනයි, රුපියලේ කාසි හතරයි. 
මතක තියා ගන්න මේකට කියන්නේ සුදීකගේ 2-3-4 තියරිය කියලා.

හැබැයි කොන්දා ඇහුවාම පුරුද්දට වගේ නෑ කියන්න එපා. දවස් 21ක් මේ පුරුද්ද පවත්වාගෙන ගියොත් මේක ජීවන පුරුද්දක් බවට පත් වෙනවා. ඔබට කරන්න තියෙන්නේ සුළු දෙයි. ඔබ මුදලක් ඉතිරි කර ගන්න ගමන් මහා බැංකුවටත් සහයෝගයක් දෙනවා. ඔබ මේ දෙන වැඩිපුර මුදල් වලට ඔවුන් මොනවද කරන්නේ. දවල්ට බස් එක ගාල් කරලා තියෙන වෙලාවට සප්පායම් වෙන්නේ මේ සල්ලි වලින්. කලාතුරකින් කෙනෙක් තමයි පාරට බස් එකක් දාන්නේ. එහෙම කරනවා නම් ඒකත් එකක්. එහෙනම් හෙට උදේ ඉඳලා පටන් ගමු. හැබැයි එකක්. හෙට කිව්වට බාලගිරි වැඩ බෑ. 
____________________________________
ප.ලි. : මේ මගේ 150 වෙනි පොස්ට් එක. ඒක මුලින්ම කියන්න අමතක වුනා. පස්සේ තමයි දැක්කේ. මේ කෙටි කාලය තුල දිගු ගමනක් යාමට ශක්තියක් වූ ඔබ සැමට මගේ ප්‍රණාමය. 

ඉස්සන්, මගුරන්, ලොකු වැලිගොව්වන් ....

89/90 අඳුරු යුගය(Dark Era 89/90) (10) pinth (1) අතීත සොඳුරු මතක (Fond Memories / Nostalgic stuff) (15) අතීතකාමය (Nostalgia) (8) අනතුරු (Accidents) (1) අමතක වන්නට පෙර(Before Forget it (7) අවන්හල් (Restaurants) (4) ඇතුල් පැත්ත ( Inside Story ) (1) ඉවුම්-පිහුම්(Cooking) (1) එළුපැටියාගේ කතා (Baby Goat Stories) (1) ඔබේම දෑතින් (Doo it yourself) (7) කළුතර මහා විද්‍යාලය ( Kalutara Maha Vidyalaya ) (4) කාළීන(Current Issues) (65) කුතුහලය(Curiosity) (70) කෙටි කතා (Short Stories) (1) ක්‍රිකට් (Cricket) (12) ක්‍රිකට්(Cricket) (32) ක්‍රීඩා(Sports) (20) ක්‍රෙඩිට් කාඩ්(Credit Cards) (8) ගණිත ගැටළු (Mathematical Problems) (4) ගමේ චරිත(My Villagers) (12) ගැටළු (Competitions) (2) ගීත ( Songs ) (2) ගෘහස්ථ කාරණා (Household Matters) (2) චිත්‍රපට(Movies) (3) ජීවන අත්දැකීම් ( Life Experience) (45) තාක්ෂණය(Technology) (18) දැකීම ( Observations ) (1) දැනුම(knowledge) (58) දේශපාළණ(Political) (14) නින්ද (Sleep) (2) නුවර එලිය ( Nuwara Eliya ) (1) පරිවර්තන (Translations) (39) පර්යේෂණ(Research) (16) පාපන්දු(Football) (14) පිටසක්වල ( Extra Terrestrial ) (1) පුවත් පතට ලියු (Published in Press) (1) පොත් (Books) (4) ප්‍රථමාධාර(First Aid) (1) බෙන්තොට (Bentota) (2) බෙන්තොට ක්‍රීඩා සමාජය(Bentota Sports Club) (3) බෙන්තොට බීච් හෝටලය ( Bentota Beach Hotel ) (1) මං සලකුණු ( Milestones ) (7) මගේ දුව(My Daughter) (10) මගේ පියා (My Father) (2) මගෝඩි වැඩ (Humours) (4) මට හමු වූ අමුතු චරිත Rediculous people I met (3) මට හමු වූ මිනිසුන් ( People I met ) (7) මහජන බැංකුව (People's Bank) (5) මා ලියු කවි ( My Poems ) (1) මොබයිල්(Mobile) (3) යෝජනා (Proposal) (1) රිවරිනා හෝටල් (Riverina Hotel) (3) රූපවාහිනී වෙළඳ දැන්වීම් ( TV Commercials ) (1) රෙඩ්බුල් කැම්පස් ක්‍රිකට්(Redbull Campus Cricket) (11) ලොල් කතා(Funny Stories) (55) ලෝක කුසලානය (World cup) (4) විද්‍යා ප්‍රබන්ධ( Science Fiction ) (1) විනෝදාත්මක(Entertainment) (115) විවේචන(Critics) (56) ව්‍යායාම(Excercises) (3) සංචාරක(Travel) (26) සාකච්චා(Interview) (8) සුදීක(Sudeeka) (93) සෞඛ්‍යය( Health ) (2) හැඟුම්බර(Emotional) (42) හිරුආරක්ෂණ(Sun Protection) (2) ෆේස්බුක් (facebook) (1)

අනන්තය කරා ඉගිලෙන ඔබේ සිතුම් රේඛාවේ ......

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...