Monday, August 8, 2016

කෙටිම කෙටි ලොල් කතා අංක 39 : ඉස්කෝලේ ටොමියා, මහින්දලාගේ පොමියා, සහ බ්‍රයන්ගේ මෛත්‍රීය ......

වැඩිපුර අනං - මනං ලියන්න වෙලාවක් නෑ. හැම පත්තකින්ම් කාර්ය බහුල වෙලා ඉන්න මොහොතක අසු වුණ එක කතාවක් නිසා මේ කතා ටික ලියලා දාන්න හිතුණා. 

පලවෙනි කතාව අපේ අම්මා මට කියපු කතාවක්. සමහරවිට ඇය ඉගැන්වූ පාසලේ වුණු සිද්ධියක් වෙන්නත් පුළුවන්. ගුරුවරු සහ සිසුන් එකයි තිහට පාසල නිමා වුණු ගමන් නික්ම ගියත්, විදුහල්පති තුමා සහ කාර්යාලයේ සේවකයෝ තරමක් ප්‍රමාද වෙලා තමයි පාසලෙන් යන්නේ. බොහෝ පාසැල් වල අයාලේ යන බල්ලෙක්, පූසෙක් වාසස්ථානය කර ගන්න එකත් සාමාන්‍ය දෙයක්. මේ කියන පාසලෙත්, මේ වගේ බල්ලෙක් නාවතැන් ගන්න පුරුදු වෙලා හිටියා. වැඩේ තියෙන්නේ මේකා විදුහල්පති තුමා එක්ක පුදුම විදියට ලෙන්ගතු වෙලා. මේ ඔෆිස් එකේ ලිපිකාරිණියක් විදියට කාන්තාවක් අලුතෙන් පත් වෙලා ඇවිත්. මේ විදුහල්පති තුමා මේ කාන්තාව එක්ක වැඩි ඇසුරට යන්නේ නැතිව අවශ්‍ය දේට පමණක් කථා කරගෙන ජාම බේරන් ගිහිං තියෙන්නේ, කලින් වැඩ කරපු කාන්තාව එක්ක ඇති වුණු හුටපටයක් දුරදිග ගිය නිසා. හැබැයි මේ කාන්තාවට මේක ඇල්ලුවේ නෑ. එයා හැම වෙලාවේම උත්සාහ කලේ විදුහල්පති තුමා එක්ක කුළුපග වෙන්න. මේ අතරේ අර බල්ලා විදුහල්පති තුමාගේ මේසේ යට රිංගගෙන එතුමාගේ ලේස් දෙකත් එක්ක සෙල්ලම් කරනවා. ඒ වගේ වෙලාට එතුමා ගෙට්-අවුට් කියනවා. එහෙම කිවුවත් කිසිම වෙලාවක ටොමියා එලියට යන්නේ නෑ. තමන්ගේ වැඩ වළට හිත යොමු කරන විදුහල්පති තුමාට ඒ ගැන වැඩි නිනව්වකුත් නෑ. තවත් දවසක් ටොමියා විදුහල්පති තුමාගේ මේසේ යටට ආවා. මේක අර ලිපිකාරිණිය දැක්කා. එයාටත් විදුහල්පති තුමා එක්ක කථාවට වැටෙන්න හොඳ අවස්ථාව නිසා මෙහෙම කිවුවා.
සර් අන්න අර ගෙටවුට් ආයෙත් ඇතුළට ඇවිත්" කියලා.
 මහින්දලාගේ පොමියා කිව්වම සිහියට එන අය බොහොමයක් දැන් ඉන්නේ මහින්දගේ විරුද්ධ පැත්තේ. නමුත් මේ කියන්න යන්නේ අපේ ගෙදර ඉස්සරහ ගෙදර මහින්දලාගේ දියුණුව ගැන කථාවක්. මහින්දලා බොහොම දුප්පත් විදියට හිටපු මිනිස්සු. එයාලගේ අක්කා පීටර් කියලා නාකි සුවිස් කාරයෙක් බැඳ ගත්තට පස්සේ මහින්දලාට හොඳ කලක් ගියා. මුලින්ම වහල හැදුවා. ඉන්පස්සේ වරිච්චි බිත්ති ටික කපරාරු කළා. ගෙට සිමෙන්ති දැම්මා. පේන්ට් කළා. ඒ කාලේ බොහොම ප්‍රසිද්ධ කැසට් රෙකෝඩර් එකක් ගෙදරට ආවා. පස්සේ ටී.වී. එකකුත්. මේ කැසට් එක මහ හයියෙන් දවස පුරා දාන නිසා මට සිංදු නිකම්ම කට පාඩම් වුණා. ඒක වෙනම කතාවක්. පස්සේ වෑන් එකක් ගත්තා. ඉන් පස්සේ පොමනේරියන් වර්ගයේ බල්ලෙක් මේ ගෙදරට ආවා. අපිත් වැඩි ඇයි-හොඳැයියක් නැතිව හිටියත්, මේ හුරතල් බලු කුක්කාගේ වැඩසටහන බලන් උණ්නා. මහින්දලා එක පාරට උද ගිය නිසා එහෙන්-මෙහෙන් කඩ්ඩත් වන්න ගත්තා. මහින්දලාගේ ගේ තිබුණේ මහ පාරට මායිම්ව. ඒ කියන්නේ බිත්තියත් පාරත් අතර අඩි-දෙකක් වත් නෑ. බැම්ම අඩි තුණක් විතර උසයි. පඩියක් තිබුණා නැගලා යන්න. මේ බල්ලා හිටපු ගමන් පාරට දුවගෙන එනවා. ඒ වෙලාවට ගෙදර ඉන්න කවුරු වුණත් පාරට බැහැලා "ගෙටප්" කියනවා. එයාලා අදහස් කලේ "ගෙට - අප්" කියන එක නැතිනම් ගෙට ගොදවෙයන් කියන එක.

බ්‍රයන්ගේ මෛත්‍රී කතාව බොහොම කෙටි එකක්. මගේ එළු පැටියා විකල්පය බ්‍රයන් දන්නේ නෑ. බ්‍රයන් කියන්නේ ලංකාවේ ජාතික මට්ටම නියෝජනය කරන පාපන්දු ක්‍රීඩකයෙක්. මම එයාලගේ අම්මා ගැන ලියපු සටහන බොහෝ දෙනෙක් බලන්න ඇති. බ්ලොග් වලට ආපු මුල් කාලේ ලියපු කතාවක්. බ්‍රයන් කිව්වට, ලංසි සම්බවයක් තිබුණට, බ්‍රයන්ලා බොහොම හොඳ බෞද්ධ පවුලක්. පොඩි එකීට වයස අවුරුදු දෙකක් හෝ තුනක් ඇති. නිදි කරන්න කතා කියන්නේ බ්‍රයන්. දවසක් මොනවා කිවුවත් නිදි කරවන්න බැරි නිසා. අපි භාවනා කරමු කියලා, බ්‍රයන් මෙහෙම කිවුවා.

"දැන් ඇස් දෙක පියාගෙන අත්දෙක මෙහෙම තියා ගන්න"

පොඩි එකීත් එහෙම කළා.බ්‍රයන් දැන් මෙහෙම කියනවා

"මම නිදුක් වෙම්වා"

එතකොට පොඩි එකී මෙහෙම කියනවා

"මම නෙතුලි නිහන්සා"

කාලා වරෙන්කෝ.

මේ පොස්ට් එක දාන්න පටන් අරන් මාසයක් විතර ඇති. නින්දෙන් ඇහැරිච්චි වෙලාවේ මතක් වුණා තව කතාවක් මේ එක්ක කියලා දාන්නම් නැතිනම් අමතක වෙනවා. මේක වෙලා තියෙන්නේ පූස් රැලක. පොඩි පූස් පැටව් සෙට් එක දවස් කිහිපයක් තිස්සේ නිරීක්ෂණය කරලා තියෙනවා එයාලා නිදියන්න සෙට් වෙන වෙලාවට, එයාලට වඩා ටිකක් වැඩිමල් සෙට් එක රෑට හොරෙන් කොහේදෝ යනවා. පස්සේ දවසක කොහෙද යන්නේ කියලා දැන ගන්න මේ අය කථිකා කළා. කෙළින්ම පූස් අයියලාගෙන් මේ ගැන අහන්න එයාලා තීරණය කළා. දවසක් හවසක පූස් අයියලාගෙන් මල්ලිලා සෙට් එක මෙහෙම ඇහුවා

"අයියේ අපි මේ අහන්නමයි කියළා හිටියේ, අයියලා කොහෙද හැමදාම රෑ වෙත්දී යන්නේ"

එලෝ කෝටියට තද වුණු පූස් අයියා කෙනෙක් මෙහෙම පිළිවදන් දුන්නා

"අපි යනවා ** කන්න"

පූස් මල්ලිලාටත් හරි බඩගින්න නේ. එයාලට හිතුණා අපිටත් ඒ කෑම කන්න ඇත්නම් කියලා. ඉන් පස්සේ එක කටේ කිරි සුවඳවත් නොගිය  පූස් මල්ලි කෙනෙක් මෙහෙම කියනවා

"අනේ අයියේ අපිත් ආසයි ** කන්න. අපිවත් එක්කන් යන්න" කියලා

මේක හොඳ ෆන් වැඩක් තියෙයි කියලා හිතපු පූස් අයියලත් කිව්වලු.

"ප්‍රශ්ණයක් නෑ. අද රෑට අපි පස්සෙන් වරෙල්ලා" කියලා

ඔන්න අයියලා දැන් යන්න යනවා. පූස් මල්ලිලා සෙට් එකත් හෙමිහිට අයියලාගේ පස්සෙන් වැටුණා. ටිකක් දුර යත්දී දඩෝරි බල්ලෝ සෙට් එකක් මේ දෙගොල්ලේ පස්සේ පන්නන්න ගත්තා. මෙහෙම දුවගෙන ගිහිං පූස් අයියලා සෙට් එක එක ලොකු ගහක් වටේ දුවන්න ගත්තා. මල්ලිලත් එයාලාව ෆලෝ කරා. ** කන්න තියෙන ආසාවට. දැන් රවුන්ඩ්-අබවුට් එක වගේ වටේට පූසෝ සෙට් දෙක දුවනවා. බල්ලෝ එයාලගේ පස්සෙන් දුවනවා. මල්ලිලාට ටිකක් දුවනකොට හති වැටුණා. එක පූස් මල්ලි කෙනෙක් මෙහෙම කිවුවා

"අනේ අයියේ අපිට මහන්සියි. අයියලා දිගටමා ** කාගෙන යන්න. අපේ මේ වටේ ඉවර කරළා ගෙදර යනවා" කියලා.

** කැමති අකුරක් හෝ වචනයක් යොදාගෙන රසවිඳින්න. අපි ඕවට නෑ. 

Wednesday, July 13, 2016

ඔබේ නින්ද සමාන වන්නේ කුමන රටේ නිදාගැනීමටද ? ......

සිංගප්පූරු පිරිමියෙකු සාමන්‍යයෙන් දිනකට පය 7.3 නිදාගනු ලැබේ - නවතම අධ්‍යනයකට අනුව එය දුසිමකට අධික රටවල ජනතාවකට වඩා අඩුවෙනි.

මෙම නිද්‍රවලියේ (මා එකතු කල වචනයකි) අනිත් කොණේ සිටින්නේ ඕලන්ද කාන්තාවයි. ඔවුන් අඩුම තරමින් සෑම රාත්‍රියකම පැය 8.4ක නින්දක් ලබයි.

මෙම දත්ත ලැබෙන්නේ මිචිගන් සරසවිය විසින් සිදු කරන්නට යෙදුනු, නිදාගන්නා ආකාර පිලිබඳ පර්යේෂණයක ප්‍රතිඵල ලෙසිණි.මේ සඳහා රටවල් 20ක,  10,000ක පමණ පිරිස්ක් සහභාගී කරගත් ඇප් එකක් අනුසාරයෙන් තොරතුරු එක් රැස් කරගෙන තිබෙනවා. මෙම පර්යේෂකයන් විවිධ සංස්කෘතීන් අතර වෙනස්කම් හදුනාගෙන තිබෙන අතර, සමස්තයක් ලෙස කාන්තාවන් පිරිමින්ට වඩා අවම වශයෙන් මිනිත්තු 30ක් පමණ වැඩිපුර නිදා ගන්නා බවට තහවුරු කරගෙන තිබෙනවා.

පහතින් තිබෙන සටහනින් පැහැදිලි වනවා ලොව විවිධ ජාතීන්ට අයත් කාන්තා/පුරුෂ කොට්ඨාශ දෙක නින්දට යන සහ අවධි වන වේලාවන්.  පහතින් තිබෙන සබැඳියාවෙන් ගොස් ඔබ නිදන්නේ කවුරු වාගේදැයි වටහා ගත හැකි වනවා. එහිදී ඔබ නින්දට යන වෙලාවත්, අවධි වන වෙලාවත් සටහන් කලපසු එය අළුපාට කොටුවකින් පෙන්නුම් කරාවි, එයට අමතරව එය හරියටම සැසඳෙන්නේ කුමන රටේ, කුමන   පාර්ශවයේ නින්දටදැයි සටහන් කරාවි.
පින්තූරය කපා ගත්තේ : http://time.com/

මෙන්න මෙතනින් ගිහිං බලන්න.

http://time.com/ හී පලවූ Find Out What Country You Sleep Like ලිපියෙහි අසංක්ෂිප්ත පරිවර්තනයකි.

Tuesday, July 5, 2016

සිකුරිටි ලඳක් සිතින් කියූ කවි ......


Glass full of Mango juice Lady security looking outside kantha sikurity iwatha bala siteema

කුසගිනි උරුම අපහට ඇති සැනසිල්ල
අහරක් තනන විට හමනා පවන්රැල
මාසේ අගට දෑතට එන සොච්චම් මුදල
ගෙන එයි මගේ මුළු පවුලට හසරැල්ල
    
මිදුලේ අඹ ගහේ තවමත් ගෙඩිපිරිලාද
මහරෑ වවුල් මංකොල්ලය අඩුනැතිද
වවුලන් එලවන්න ටකය මුළු රෑ හොලවනවාද
ලණු වැල් ඇඳේ නොනිදන අප්පච්චිටහතිද

මුළු ගහ අපි දෙන්නේ දාහටදෙදාහට
එනමුදු මෙහේ ගෙඩියක් වැඩිවේසීයකට
අඹරා මේසයට එන මේවීදුරුවකට
නෝනලා ගෙවයි තුන්සීයක් නැතිවම කිසි ගානකට
     
සිසිලස සපිරි මේ සුවිසල් ශාලාවේ
අමුත්තන්ට දොර අරිනට මා මෙහිවේ
"ගුඩ් මෝනිං"ද පවසන්නට මට සිදු වේ
එනමුදු ඔවුන් නෑ ඒ ගැනතැකුවේ
     
කැමැත්තෙන්ම මා දොර මුරකරන්නේ
අහරක් දකින විට කාටද කෙළනූනන්නේ
අප වැන්නන්ට නැ මේවාදිරවන්නේ
නරියගේ මිදී ඔවදනයි හැමවිටසිහිවන්නේ
     
පොඩි නංගියේ මල්ලියේ සැමදා පාසල්යන්න
උනන්දුවෙන් හැම අකුරමඋගනින්න
අපවැනි අයට වෙන මග නෑ ගොඩ යන්න
කන්නන්ගර මැතිඳු දිවරෑ නමදින්න
  
කවි ලිවීමට මට හැකියාවක් නොමැති බව දනිමි. එහෙත් මාගේ මිතුරියකගේ මුහුනුපොතේ දුටු මේ ඡායාරූපය මගේ සිත සසල කරන්නට සමත් විය. මේ පිලිබඳ සටහනක් ලිවීම රස නැත. එයට සරිලන්නේ කවියක්ම පමණි. කවි ලියන අයට මෙහි තිබෙනා ආකාරයට කවිපද සැකසීමට අවශ්‍යනම් පහත සබැඳියාවෙන් එය පහසුවෙන් සිදු කර ගත හැක. 


http://siwpada.blogspot.com/#top




Wednesday, June 29, 2016

අමතක වන්නට පෙර II - සුදීකට සෝමවංශ අමරසිංහගෙන් කැඳවීමක් ......

මම ද්විතීක අධ්‍යාපනය ලැබුවේ කළුතර මහ විද්‍යාලය ලෙස එකල හැඳින්වූ, අද කළුතර විද්‍යාලය ජාතික පාසල නමින් හඳුන්වන, දැයට දක්ෂයන් රැසක් බිහිකළ විදුපියසෙන් බව මා කියවන ඔබට නොරහසකි. එම විදුහලේ අධ්‍යාපනය ලැබූ කාලය ගැන මට ඇත්තේ මිශ්‍ර හැගීමකි. මන්ද මා අධ්‍යාපනය කල කාලයේ විටෙක මුහුණ දුන් දුක් ගැහැට, සහ තවත් වරෙක නිදහසේ කෙළිදෙලෙන් ගතකළ ඒ සොඳුරු ගැටවර විය දෙස වැඩිහිටියෙකු ලෙස ආපසු හැරී බලන විට සෑහීමකට පත් විය නොහැකි බැවිනි. අධ්‍යාපනයට කිසිදු තරගයක් නොතිබූ එහි, කැමති අය කැමති දෙය කළ යුගයක් පසුකළ, ජීවිතයේ ඉවක්-බවක් නැතිව ඔහේ ගෙවුණු කාලය අලි-ඇතුන් ලවා වත් අද්දවා ගත නොහැකිය. 
පින්තූරය : www.thinkworth.wordpress.com

මේ පසුතැවිල්ල පසු කාලයක එක්තරා විදියට වෛරයකට පෙරළිණි. අවසාන මා උගත් පාසලට ශාප කරන තත්වයකට පත් විය. ඒ උසස් අධ්‍යාපනය නිසි ලෙස සම්පූර්ණ කර ගැනීමට එහි වූ කණ්ඩායමට කිසිදු වගක් නොතිබුණද, අධ්‍යාපනය ලබා සරසවි වරම් ගන්නට සැබෑ උවමනාවකින් පසුවූ අතළොස්සක ඉදිරියෙන්ම වූ මා වැනි පුද්ගලයෙකුට අස්වැසිල්ලක් ලබන්නට එහි කිසිවක් නොතිබූ නිසාය. පළමු උත්සාහයේදී මා නියමිත ලකුණු සීමාවට පසුපසින් සිටියද, දෙවන උත්සාහක් ගැනීමට එය කාලය නොවන බව මගේ ළදරු විය ඉක්මවා ගිය පුංචි මොළයට අවුබෝධ වෙමින් පැවතිණ. කැම්පස් යනවාද, වලපල්ලට යනවාද එකල තාරුණ්‍යයේ පසු වූ අප නිතරම අපේ ඇතුළත සිටින පුද්ගලයාගෙන් විමසු පැනයයි. 

මේ වෛරය තවත් කාලයකදී එකල තාරුණ්‍යය මර්දනය කළ රජය වෙතද, තාරුණ්‍යය ප්‍රචණ්ඩත්වය කරා ඇදගෙන ගිය ජවිපෙය වෙතද දෝලනය විය. පසු කාලයකයදී මා හිත හදා ගත්තේ, අද අප ජීවත් වීමම, මදිද යන සිතුවිල්ලෙනි. මෙය "මට එහෙම නොවුනානම් අරෙහම කරන්න තිබුණා, මෙහම කරන්න තිබුණා" යන,  බොහෝ දෙනා සිත සනසාගන්නට කරන සාම්ප්‍රදායික ප්‍රයෝගය නොවේ. මා ගැන එවකට අනාවැකි පළකළ බොහේ දෙනෙකු විශේෂයෙන්ම පාසලේ සහ ඉන්පිටතදී අධ්‍යාපනය ලබාදුන්ම ගුරුවරු විමතියට පත්කළ, මාගේ ප්‍රතිඵලය ඒ තැන මා බොහෝකලක් රඳවා තබන්නට  සමත් විය. 

මා කොළඹට සංක්‍රමණය වූ පසු මගේ පාසැල හෝ මිතුරන් සමග තිබෙන සබඳතා සහමුලින්ම නැති වූ අතර, අතරින් පතර අහම්බෙන් මුණගැසුණු කෙනෙකු සමග අතීතයට යාම පමණක් සිදු කෙරිණි. බැංකුවේ රාජකාරියට ආ විගසම වාගේ කළුතර ශාඛාවට රාජකාරි කටයුතු වලට යාමට සිදු වීම එක්තරා අස්වැසිල්ලක් විය. කළුතර නගරයේ සියලු අහුමුලු අතැඹුලක් සේ දත් මාහට, රාජකාරි මිතුරන් සමග මේ ස්ථාන වල කරක් ගැසීමට හැකි විය. ඒත් නිකමට හෝ පාසැලට පිය නගන්නට හිත එකඟ කර ගැනීමට නොහැකි වූයේ මගේ සිතේ පැහැවමින් තිබුණු පෙරකී වෛරයයි. විශේෂයෙන්ම මාගේ භෞතික විද්‍යාව සඳහා වූ ප්‍රායෝගික සටහන් පොත සොරකම් කිරීම ගැන තිබුණු පසුතැවිල්ල වචනයෙන් විග්‍රහ කල නොහැකි එකකි. මගේ පියා විභාග අධීක්ෂණයට ගොස් එකතු කරගෙනවිත් තිබු ප්‍රස්ථාර කොළ එක් කරමින් මවිසින්ම බැඳී එම පොත සහ සියලු පොත් වලට මම අසීමිතව ආදරය කළෙමි. විශේෂයෙන්ම ඒවායේ ඇති අන්තර්ගතයට මම ප්‍රේම කළෙමි. පොත පතින් උගත් දේ ප්‍රායෝගිකව අත්දකින විට ලැබෙන සතුට මේ යයි කිව නොහැකිය. ඒ මා හුදෙක් විභාගය රවටා ඉදිරියට ගිය පුද්ගලයෙකුට වඩා, උගත යුතු දේ උගෙන, විභාගය යකාට ගියදෙන් කියා සිතූවකු බැවිනි.

වරක් පන්තියේ සියලු සිසුන් අධ්‍යාපනය හෝ ප්‍රායෝගික කටයුතු නොකරන කලෙක, මාගේ ගුරුභවතුන්ගේ ලබාගත් විශේෂ අවසරයකින් මා විද්‍යාගාරයට ගොස් තනිවම පරීක්ෂණ කළා අද මෙන් මතකය. නියත පීඩන උපකරණය අත්වැරදීමකින් පෙරළී මුළු විද්‍යාගාරය පුරාම ජලය විසිරුණු ආකාරයද, ඒ මොහොතේ එම විද්‍යාගාරයේම සාමාන්‍යපෙළ විද්‍යා සිසුන් සමග සකච්ඡාවක නිරත වූ විදුහල්පති තුමාගේ අවධානයට යොමු වූ කල්හී මා තරමක් භීතියට පත් වුවද, මා සැහැල්ලුවට පත් කලේ මගේ ගුරුවරියගෙන් මා පිළිබඳ විස්තර අසා සාමාන්‍යපෙළ සිසුන්ට ආදර්ශයට මා පෙන්වූ විටය.

සමාජ මාධ්‍ය ජාලාවලට අතීතය ප්‍රතිනිර්මාණය කළ හැකි බව මා වටහා ගත්තේ 2008 වසරේ අග භාගයේදීය. ඒ බොහෝදෙනා පිල්ලියක් සේ දකින ෆේස්බුක් ගිණුමක් ඇරඹීමත් සමගය. විවිධ වර්ග වල ඊ මේල් ගිණුම් අත්හදා තිබුණද, ඊ මේල් සමූහයන්ගෙන් යම් - යම් සමාජ බැඳීම් ගොඩනගාගෙන තිබු
ද, ෆේස්බුක් තරම් ඉතා වේගයෙන් අතීතය ප්‍රතිනිර්මාණය කරන වෙනත් මෙවලමක් නැතැයි මා බිය නැතිවම පවසන්නේ පසුකලෙක නයාට අඳුකොළ මෙන් පැවති පාසල සමග මා සෙනෙහෙන් එක් කරන්නට මේ කදිම මෙවලම සමත් වීම නිසාය. 

ෆේස්බුක් ගිණුම අරඹා ටික කලකින් එහි හතරකොන දිග් විජය කල මා හට වැටහුණේ, මගේ පාසැලට ෆේස්බුක් පිටුවක් ඇරඹුවහොත්, කාලයත් සමග ගිලිහී ගිය මිතුරන් එකෙකු දෙන්නෙකු හෝ සොයා ගත හැක යන සිතුවිල්ලයි. හිතට ආ දේ දෙවතාවක් නොසිතාම සිදුකළද, එය එතරම් ජනප්‍රිය වේදෝයි යන කුකුස මා තුළ විය. මෙම විදුහලෙන් අධ්‍යාපනය ලබා තොරතුරු තාක්ෂණ ක්ෂේත්‍රයේ සිටින අතළොස්සෙන් කෙනෙකු වන මා එය ඉටු කල යුතු බව මට හැඟිණි. නොබෝ දිනකින්ම මේ සිතුවිල්ල මල්ඵල ගැන්විණි. ආදී සුසුන් මෙන්ම පාසල් සිසුන් විශාල ප්‍රමාණයක් එය සමග එක්කාසු වූවා පමණක් නොව, මගේ පුද්ගලික මිතුරන් බවටද පත් විය. 


පසුකාලීනව ආදී ශිෂ්‍ය සංගමයට මා එකතු කරගැනීමට එහි ක්‍රියාකාරිකයින් කටයුතු කරන ලද අතර, 70 වෙනි වර්ෂ පූර්ණ සැමරුම සඳහා සුදානම් කල පා ගමනට එකතු වන්නට මට සිදු වූයේ එවකට එහි ප්‍රධාන සංවිධායකත්වය උරදී කටයුතු කල සෝමවංශ අමරසිංහ මහතාට මා මුණගැසීමට ඇවසි බව ආදී ශිෂ්‍ය සංගමයේ තවත් ක්‍රියාකාරිකයෙකු වූ රංග හරහා මා දැනුවත් කොට තිබීමය. මා එම හමුව ගැන පසු වූයේ යම් තැතිගැන්මකිනි. මා අතින් වරදක් සිදු වූවාදැයි මා නැවත-නැවතත් මෙනෙහි කළෙමි. 

ඒ වනවිට ෆේස්බුක් හරහාම යම් මිත්‍රත්වයක් ගොඩ නගාගෙන සිටි රන්ජන් (පරණවිතාන) අයියාගෙන් ඒ ගැන විමසා සිටි අතර, මා එයට සහභාගී වනවාට ඔහුද සතුට පළ කළේය. එය යම් තරමක දිරිගන්වීමක්ද විය. එදින ඉතා ආනන්දජනක උදෑසනක් විය. නමුත් මගේ සහභාගීත්වය මගේ පැරණි මිතුරන් බොහෝ දෙනෙකුට ප්‍රහේලිකාවක් විය. ඒ කොළඹ ජීවත් වෙමින්, දියණියක සිටින කෙනෙකු පාසල පිළිබඳ මෙතරම් උනන්දුවක් දක්වන්නේ මන්ද ? යන ගැටලුව නිසාය.  ඒ වනවිට මට මුණගැසුණු කිසිවෙකු ෆේස්බුක් ගිණුමකට හිමිකම් නොකීවේය. පා ගමනේදී මා පත්තර වාර්තාකරුවකුගේ රාජකාරියට පනපෙවුවේ මගේ පැරණි මිතුරෙකු වූ ජනක සමගය. රූපවාහිනියේ සේවය කල හෙතෙම පාගමන රූගත කළේය. මා ජංගම දුරකථනය ආධාරයෙන් චායරුපකරණයේ නිරත විය. 

ගමන අවසානයේ මෙහි ප්‍රධාන අරමුණ සිහි ගැන්වී රංග සොයාගෙන ගමන් ගත්තේ මාගේ බාල සොයුරියගේ පුතණුවන්ද සමගය. රංග මොහොතක් හෝ ප්‍රමාද නොවී මා සෝමවංශ අමරසිංහයන් වෙත කැඳවාගෙන යන ලදී. ජවිපෙය වැනි පක්ෂයක නායකයෙකු කුමන ආකාරයේ කෙනෙකුදැයි මට ඒ වෙනතුරු නිනව්වක් නොමැති විය. නමුත් ඉතා සැහැල්ලුවෙන් සිනහාමුසුව මා සමග දොඩමළු වූයේ කලෙක පටන් දන්නා කෙනෙකු සමග මෙනි. සොයුරියගේ පුතණුවන් දැක, මාගේ පුතාදැයි විමසා, 


"පුළුවන්නම්පිට 
මට පිටරටවල් වල ඉන්න අයගේ ඊ මේල් ඇඩ්‍රස් ටික එවන්නකෝ. මේ ඉස්කෝලේ වැඩ වලට පොඩි දඩයක් ගහන්න"යි සිනාමුසු මුහුණින්ම පැවසීය.

නිතරම රතු වස්ත්‍රාභරණයෙන් සැරසෙන ඔහු එදින කොළපැහැති ඇඳුමෙන් සිටිනු දකින මගේ සිත සිනහවකින් පිරවූවද, සොහුගේ නිහතමානී, සැහැල්ලු ඒ වාගේම කැපවීම දකින විට වෙනත් සතුටකින් මගේ සිත පිරී තිබුණි. අදද ඔහු මුණගැසීම මගේ දිවියේ සිදු වූ ගෞරවාන්විත සිදු වීමක් සේ හඟිමි. මන්ද ඒ ඔහුට මා මුණගැසීමට ඇවසි බව පණිවුඩයකින් දන්වා තිබු නිසාය. ඒ මා කළ සැඟවුණු මෙහෙයට ලැබුණු මහා ත්‍යාගය එය වූ නිසාය. 


සෝමවංශ අමරසිංහ නමැති කළුතර මහා විදුහලේ ආදී සිසුවාගේ අභාවය වෙනුවෙන් ලියන්නට යෙදුණු මේ සටහන පල කරන්නට පමා වීම ගැන මගේ කනගාටුව ප්‍රකාශ කරමි. එතුමා වැනි සුන්දර මිනිසුන් නිර්වාණය සාක්ෂාත් කරගත යුතුමය. සොයුරාණනි ඔබට නිවන් සුව !!!

Monday, June 27, 2016

කෙටිම කෙටි ලොල් කතා අංක 38 : අයියේ හොටෙල් එක තියෙන්නේ කොහෙද ? ...... Where is the hotel bro ?

දිගු නිහැඬියාවකට පස්සේ ලියන බ්ලොග් පොස්ට් එකක් වගේම, ලොල් කතාවක්. මේ කතාව අහලා බොහොම කලක් ගෙවුණත්, අද ලැබුණු විවේකයේදී ලියන්න හොඳ මාතෘකාවක් හිතට ආවේම නෑ. පස්සේ මගේ දියණියට ලැබුණු ත්‍යාග වවුචර් පතක් දැක්කම මට මේ කතාව මතයට ආවා. 

කාර්යාලයක සේවය කරන පිරිස වැඩි වශයෙන්ර රස කථා ගෙන එන්නේ තමන්ගේ ගමන් මාර්ගයේ දකින කියන, අත්විඳින්නට ලැබෙන අත්දැකීම් මාර්ගයෙන්. එයට අමතරම රියදුරු වරුන් ළඟ රස කථා බොහොමයක් තියෙනවා. මේ කාණ්ඩයට වැටෙන තවත් පිරිසක් තමයි ආරක්ෂක අංශයේ සේවකයන්. කාර්යාලයට යන එන පුදගයලන් වගේම, එතැනින් ගමන් කරන යාන වාහන වගේම, ජනතාව ගැනත් නිරන්තර ඇස යොමු කරගෙන සිටින පිරිසක් තමයි මේ ආරක්ෂක සේවකයන්. මේ අය අපත් සමග මේ කතාවන් බෙදා ගන්නේ දිවා ආහාර විවේකයේදී නැතිනම්, අපි වාහනයක් එනතරු බලාගෙන ඉන්න වෙලාවට. 

අපේ ඔෆිස් එකේ ඉන්න බොහොමයක් ආරක්ෂක නිලධාරීන් හමුදා සේවයෙන් විශ්‍රාම ගත්ත උදවිය. ඒ අය හමුදා කෑම්ප් වල අත්දැකීම් පවා අපත් සමග බෙදා ගන්නවා. ඒ සමහර කථා මෙහි සටහන් කර තබන්නට අවශ්‍ය පරිසාධන මට්ටමට පහල ඒවා. ඒවා හුදෙක් හමුදාවේ අත්දැකීම් නිසා නොවෙයි. ඒවායේ අන්තර්ගතය පිලිබඳ මා පනවාගෙන තිබෙන ස්වයං වාරණය. දැන් මට කියන්න එපා අනේ ඔන්න ඔහේ දාපං බං කියලා. වැඩි ආගත නාගත නැතිව අපි කෙලින්ම කතාවට බහිමු.

දවසක් උපහාසයත්, තැතිගන්මත් අතර මුහුණක් ඇතිව, තේකක් බී කඩයේ සිට එන අප වෙත දිව ආවේ අපේ සිකුරිටි ගාඩ්ලාගෙන් බාල වයස් කාරයා වෙච්ච නිලන්ත. මිනිහා මූණ රතු, කරගෙන හති අරින ගමන්, හිනාව මැඩ ගන්න උත්සාහ ගන්න ගමන් කතාවක් කියන්න හදනවා. නමුත් වචන පිට වෙන්නේ නැත්තේ අතරින් පතර බකස් ගාලා පණින හිනාව නිසා. මිනිහාට කොහොමත් එවරෙඩි ටයිප් මූණක් තියෙන්නේ. ඒ කියන්නේ අපේ සුචා වගේ මූණක්. මිනිස්සුන්ට අපහාස කරන්න නරක නිසා මම ඒ ගැන වැඩි විස්තරයක් කරන්නේ නෑ. අර සුචා ගැන විස්තරය කියෙව්වොත් ඒ ගැන දැන ගන්න පුළුවන්. 

සර්... සර්... හරි වැඩේනේ වුණේ. මම මෙතැන කොට්ටම්බා ගහ යටට වෙලා ඉන්නකොට කපල් එකක් ආවා. කොල්ලා මගෙන් ඇහුවා "හොටෙල් එක තියෙන්නේ කොහෙද" අයියේ කියලා. මම කිවුවා "ඔය අයිනේ තියෙන පාරෙන් යන්න" කියලා. තව විනාඩි පහකින් විතර උන් දෙන්නා මෙන්න ආපහු එනවා. මම ඇහුවා "ඇයි මල්ලි කාමර නැද්ද?" කියලා. ඒ පාර කොල්ලට තද වුණා. "කාමර ... අපිට ඔනැති කාමරයක් නෑ. අපි ආවේ ඔඩෙල් එකට යන්න. තමුසෙගෙ කුපාඩි කමට ඒක හොටෙල් වගේ ඇහිලා තියෙන්නේ" කියලා යන්න ගියා. ඇයි සර් මෙතැනට එන හුඟක් අය හිතන්නේ අපේ ඔෆිස් එක තමයි රෝලන්කා හෝටලේ කියලා. මොකද බෝඩ් එක තියෙන්නේ අපේ බිල්ඩිම අයිනේ නේ.

අපිට එතකොට තමයි වැඩේ මීටර් වුණේ. අපේ මිනිහට කපල් එක දැක්කම ඔඩෙල් හොටෙල් වගේ ඇහිලා. ඔන්න මම යටින් මැප් එක දානව. රතු පාටින් මාක් කරලා තියෙන්නේ රෝ ලංකා හෝටලය. මේ හරිය හොඳට දන්නා කට්ටියට නම් හොඳට වැඩේ මීටර් වෙයි.

ඉස්සන්, මගුරන්, ලොකු වැලිගොව්වන් ....

89/90 අඳුරු යුගය(Dark Era 89/90) ( 9 ) pinth ( 1 ) අතීත සොඳුරු මතක (Fond Memories / Nostalgic stuff) ( 10 ) අතීතකාමය (Nostalgia) ( 2 ) අනතුරු (Accidents) ( 1 ) අමතක වන්නට පෙර(Before Forget it ( 6 ) අවන්හල් (Restaurants) ( 4 ) ඇතුල් පැත්ත ( Inside Story ) ( 1 ) එළුපැටියාගේ කතා (Baby Goat Stories) ( 1 ) ඔබේම දෑතින් (Doo it yourself) ( 5 ) කළුතර මහා විද්‍යාලය ( Kalutara Maha Vidyalaya ) ( 4 ) කාළීන(Current Issues) ( 65 ) කුතුහලය(Curiosity) ( 70 ) කෙටි කතා (Short Stories) ( 1 ) ක්‍රිකට් (Cricket) ( 8 ) ක්‍රිකට්(Cricket) ( 32 ) ක්‍රීඩා(Sports) ( 19 ) ක්‍රෙඩිට් කාඩ්(Credit Cards) ( 8 ) ගණිත ගැටළු (Mathematical Problems) ( 4 ) ගමේ චරිත(My Villagers) ( 11 ) ගැටළු (Competitions) ( 1 ) ගීත ( Songs ) ( 2 ) ගෘහස්ථ කාරණා (Household Matters) ( 1 ) චිත්‍රපට(Movies) ( 3 ) ජීවන අත්දැකීම් ( Life Experience) ( 45 ) තාක්ෂණය(Technology) ( 18 ) දැකීම ( Observations ) ( 1 ) දැනුම(knowledge) ( 58 ) දේශපාළණ(Political) ( 14 ) නින්ද (Sleep) ( 2 ) නුවර එලිය ( Nuwara Eliya ) ( 1 ) පරිවර්තන (Translations) ( 32 ) පර්යේෂණ(Research) ( 16 ) පාපන්දු(Football) ( 13 ) පිටසක්වල ( Extra Terrestrial ) ( 1 ) පොත් (Books) ( 3 ) ප්‍රථමාධාර(First Aid) ( 1 ) බෙන්තොට (Bentota) ( 2 ) බෙන්තොට ක්‍රීඩා සමාජය(Bentota Sports Club) ( 3 ) බෙන්තොට බීච් හෝටලය ( Bentota Beach Hotel ) ( 1 ) මං සලකුණු ( Milestones ) ( 7 ) මගේ දුව(My Daughter) ( 10 ) මගේ පියා (My Father) ( 1 ) මගෝඩි වැඩ (Humours) ( 4 ) මට හමු වූ අමුතු චරිත Rediculous people I met ( 2 ) මට හමු වූ මිනිසුන් ( People I met ) ( 6 ) මහජන බැංකුව (People's Bank) ( 5 ) මා ලියු කවි ( My Poems ) ( 1 ) මොබයිල්(Mobile) ( 3 ) යෝජනා (Proposal) ( 1 ) රිවරිනා හෝටල් (Riverina Hotel) ( 3 ) රූපවාහිනී වෙළඳ දැන්වීම් ( TV Commercials ) ( 1 ) රෙඩ්බුල් කැම්පස් ක්‍රිකට්(Redbull Campus Cricket) ( 11 ) ලොල් කතා(Funny Stories) ( 55 ) විද්‍යා ප්‍රබන්ධ( Science Fiction ) ( 1 ) විනෝදාත්මක(Entertainment) ( 115 ) විවේචන(Critics) ( 56 ) ව්‍යායාම(Excercises) ( 3 ) සංචාරක(Travel) ( 23 ) සාකච්චා(Interview) ( 8 ) සුදීක(Sudeeka) ( 94 ) සෞඛ්‍යය( Health ) ( 2 ) හැඟුම්බර(Emotional) ( 43 ) හිරුආරක්ෂණ(Sun Protection) ( 2 ) ෆේස්බුක් (facebook) ( 1 )

මේවත් කියවා බලන්න

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...